Ağustos verisine göre TÜİK enflasyonu aylık %1,84, yıllık %31,51. Yılbaşından bu yana fiyat artışı ise %22,07.
Enflasyonun hızı çok sınırlı gerilemiş durumda. Ancak bunun anlamı fiyatlar düşüyor değil.

Matematiksel veriler yazarak konuyu uzatmak istemiyorum.

Ama asıl mesele şu​

TÜİK bir Türkiye ortalaması hesaplıyor. 2026 sisteminde 81 il ve 239 ilçede 428 madde ve 972 madde çeşidi izleniyor; ayda yaklaşık 636 bin fiyat derleniyor. Sepetteki ağırlıklar da hanehalklarının toplam tüketim harcamalarını temsil edecek şekilde belirleniyor.

Ama sizin eviniz bu “ortalama ev” değil.
Özellikle gıda, konut ve ulaştırma gibi günlük hayatın temel kalemleri genel %31,51'in üzerinde. Ağustos ayında da ulaştırma tek başına %4,82, konut-su-elektrik-gaz grubu %2,26 arttı.

Bu yüzden markete, kiraya, arabaya ve çocukların eğitimine para harcayan bir aile “Ben %31 enflasyon hissetmiyorum” dediğinde bunun ekonomik olarak makul bir açıklaması var.

Özellikle düşük gelirlinin hissettiği enflasyon neden daha yüksek olabilir?​

Vatandaşın rahatlaması için yalnızca enflasyonun düşmesi yeterli değil. Gelirin fiyatlardan daha hızlı artması gerekiyor.
Bu nedenle üç şeyi birbirinden ayırmak lazım:
Enflasyonun düşmesi: Fiyatların daha yavaş artmasıdır.
Fiyatların düşmesi: Deflasyondur; şu anda genel olarak olan bu değil.
Alım gücünün artması: Gelirin, sizin kişisel yaşam maliyetinizden daha hızlı artmasıdır.

Asıl ev ekonomisini belirleyen üçüncüsü.

Bir ailenin gerçek durumunu nasıl ölçeriz?​

Geçen yıl aynı ay:

Kira: 15.000
Market: 12.000
Elektrik-su-doğalgaz: 3.000
Ulaşım/akaryakıt: 6.000
Çocuk/eğitim: 4.000
Sağlık: 1.500
Diğer: 8.500

Toplam: 50.000 TL

Bugün aynı kalitede yaşam için bunlar örneğin 68.000 TL'ye çıktıysa: Sizin evinizin gerçek yaşam maliyeti enflasyonu yaklaşık %36'dır.

TÜİK'in hesabı ise %31,51.
Bu da ev ekonomisine etkiyi ortaya koyuyor. Bunlar benim kabaca bildiklerimdir. Yanlışlar olabilir. Düzeltirseniz sevinirim